{"id":666,"date":"2017-01-21T08:01:37","date_gmt":"2017-01-21T06:01:37","guid":{"rendered":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/?p=666"},"modified":"2020-04-07T14:15:59","modified_gmt":"2020-04-07T12:15:59","slug":"ode-aan-het-verlangen","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/?p=666","title":{"rendered":"Ode aan het verlangen"},"content":{"rendered":"\n<p><strong>21 januari 2017 |<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Kan\nverlangen verdwijnen? Dat vraag ik mij af. Vraag van mij af. Schrijf het op met\neen kras en een inktvlek op uw duim. Ge hebt een alibi. Ge bestaat. In mijn\nhoofd. Alleen daar. Nog maar. Maar toch. <\/p>\n\n\n\n<p>Kan verlangen verdwijnen? Wegkwijnen vol bleinen van te lang en te veel en te nat en te zo en te zus. Sust ge mij. Als ik slaap. Onder mijn oogleden komt ge tevoorschijn. Daar zijn we veilig voor het ochtendgloren. Boren we dromen uit het zwarte gat tussen ons in. Ik een perron dat wacht en wacht en wacht. Gij een spookrijder op de sporen. Spoor mij aan. Leer mij verdwijnen. Zonder bleinen. Zonder alibi. Want ik weet niet hoe dat gaat. Hoe gij dat doet. Verdwijnen van zodra het verlangen verknipt wordt, in realiteit.<\/p>\n\n\n\n<p>Of\nkan verlangen alleen maar verlengen? Verengen niet, maar verzengen. Als een\nvuur, als de zee, als het schuim op de zee op het strand op het land. Ge trekt\nmij uit. De aarde zijt gij en ik het water en ge trekt mij uit. Het ebt. Ge\nredt mij uit de nood. Ademnood. Bijna dood. Maar verlangen, verlengen,\nvermengen wij.<\/p>\n\n\n\n<p>De\nzomer is ten einde. Werd ontslagen wegens nalatigheid. Ik ben al bijna\nvolwassen, echt volwassen, in mijn hoofd, daarbuiten, maar gij zijt nog lang\nniet hier. De zomer is ontslagen. Te veel regen, negen dagen reizen, peinzen,\ntijd verdrijven op de golven van de vloed. Ge trekt mij aan. <\/p>\n\n\n\n<p>En\nik te bang. Altijd te bang. <\/p>\n\n\n\n<p>Ge\nmoogt gaan, zei de herfst. Het haalt niet uit. Ik haal het niet. U niet uit\nmij. Kan verlangen verdwijnen? Dat vraag ik u af. Ik denk het niet, zegt ge. In\nmijn hoofd. En ik geloof u, ge hebt het beloofd. Dat licht wel omstreden kan,\nmaar niet gedoofd. Herfst mij nu dus maar. Regen en vloed mij. Breek mijn\ndijen, schreeuw de stilte uit uw lijf. Beklijf. Kom tot leven in alles wat\nleeft. Verlang, verleng, verloor, aanhoor, hol niet achter de feiten aan, dat\ndoen ze zelf al wel, maar blijf. Nog heel even. De klok zal wel wachten. Dat is\nhij mij verschuldigd. Leer mij nog \u00e9\u00e9n keer hoe ge dat doet. U er bewust van\nblijven dat gij in mij zijt. Ik de herfst, gij altijd als de winter. Zo zacht.<\/p>\n\n\n\n<p>De\nwekker. Wacht. Nee. Wacht. Lacht nog ene keer naar mij. Dan dek ik u toe. Met\neen zoen in de ochtend. Onder mijn kussen zijt ge veilig. Een tand voor een fee\ndie toch niet komt. Een tand des tijds die wij doorbreken, want in mij geen gij\nals wij niet zijn. Droom zacht, zegt de nacht. Verlang erop los. Dos u uit en\nverkleed u als de maan. \u2019t Staat u goed. Met ne stok en een hoge hoed of gewoon\nals uzelf. Op een bank in het park. Dat is onze reanimerende realiteit. <\/p>\n\n\n\n<p>Een\nhartslag zijn wij van mekaar. Ik het hart en gij de ontploffing na de\nontsteking na een voorschrift voor een medicijn dat nog niet bestaat. Gij zijt\nmijn alibi. Dus ik beken. Dat ik niemand anders ken dan gij. En daarmee pleit\nik schuldig aan verzuim van liefdesliedjes en gedichten van mensen die het al\nhadden, de liefde, en ik kan alleen maar gissen en missen hoe dat voelt.\nVerlangen is groot, groter, groots. Als een toorts verzengend in mijn slapen.\nEen fakkeltocht van nu en morgen. Dek me dan maar toe. Als ik niet slapen kan.\nInslapen. Gapen. En dat doet ge met mij mee. Aan de oever van die zee in mij.\nKijken we naar de maan. Als een korst met een hap uit. Het beste bewaren we voor\nop het einde. Ik hoop het, schat. Sus ik. En hij kust mij en ik droom.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>21 januari 2017 | Kan verlangen verdwijnen? Dat vraag ik mij af. Vraag van mij af. Schrijf het op met een kras en een inktvlek op uw duim. Ge hebt een alibi. Ge bestaat. In mijn hoofd. Alleen daar. Nog maar. Maar toch. Kan verlangen verdwijnen? Wegkwijnen vol bleinen van te lang en te veel [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":667,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[3],"tags":[47,24,50,23],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/666"}],"collection":[{"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=666"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/666\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":668,"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/666\/revisions\/668"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/667"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=666"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=666"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/hiergroeitliefde.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=666"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}